Edu Gil Alsina
Edu Gil Alsina (Barcelona, 2002) desenvolve a súa práctica pictórica entre a observación do contorno e a exploración das potencialidades da imaxe. O seu traballo investiga o vínculo entre desprazamento e mirada, articulando un diálogo constante entre o formal e o narrativo, entre a pintura e a vida, o que queda dentro e fóra do cadro, adentrándose nesta ambivalencia.
É graduado en Belas Artes pola Universitat de Barcelona (2024). Entre as súas exposicións individuais destacan Pit Roig en Espai 19 (Barcelona, 2025) e Màquina, mirada en Proyecto REME (Barcelona, 2025), no marco do festival Artnou. Participou en exposicións colectivas como Entre pròpies i estranyes en Halfhouse (Barcelona, 2025), 2025_N1 en Piramidón (Barcelona, 2025), Plec ple en 200Cent (Barcelona, 2025) e Esquinçar superfícies en Sala d’Art Jove (Barcelona, 2023).
Nos últimos anos participou en programas de residencia como o Centro de Arte Piramidón (Barcelona, 2024) e as Residencias Artísticas Celestino Cuevas (Reinosa, 2025), onde o seu proxecto Entre casi nada y casi algo foi recoñecido co premio á mellor obra do período de residencia. Así mesmo, recibiu diversas bolsas e apoios á creación, entre eles Art Jove Creació (2023), a Borsa de viatge da Fundació Ramon Amigó Cuyàs (2024), coa que realizou unha estancia en Edimburgo, e as Axudas á Creación da Fundació Felícia Fuster (2025). Completou a súa formación mediante obradoiros con artistas como David Bestué, Sara de Ubieta ou Marc Navarro, e participou no programa Emboscada #12, comisariado por Alberto Peral en EINA (2024). Tamén expuxo na feira SWAB xunto a Espai 19 (Barcelona, 2005).
Na súa práctica utiliza imaxes existentes para rearticularas desde a pintura, entendendo a imaxe como un elemento potencial, nunca completamente resolto. A través de operacións de repetición, fragmentación e cambio de escala, xera desprazamentos de sentido que activan un espazo de ambigüidade e atención. A pintura concíbese como unha superficie de pensamento e un espazo de manobra co que atende a cuestións relativas ao feito visual, como a mirada, o desprazamento, a emancipación ou o propio lenguaje pictórico.
O seu traballo propón un percorrido aberto entre imaxe, medio e relato, insistindo na pintura como un territorio de tránsito onde citar ou “volver a dicir” imaxes non busca fixar o seu sentido pechado, senón revelar a súa inestabilidade e o seu potencial de transformación.
Español
Edu Gil Alsina (Barcelona, 2002) desarrolla su práctica pictórica entre la observación del entorno y la exploración de las potencialidades de la imagen. Su trabajo investiga el vínculo entre desplazamiento y mirada, articulando un diálogo constante entre lo formal y lo narrativo, entre la pintura y la vida, lo que queda dentro y fuera del bastidor, adentrándose en esa ambivalencia.
Es graduado en Bellas Artes por la Universitat de Barcelona (2024). Entre sus exposiciones individuales destacan Pit Roig en Espai 19 (Barcelona, 2025) y Màquina, mirada en Proyecto REME (Barcelona, 2025) en el marco del festival Artnou. Ha participado en exposiciones colectivas como Entre pròpies i estranyes en Halfhouse (Barcelona, 2025), 2025_N1 en Piramidón (Barcelona, 2025), Plec ple en 200Cent (Barcelona, 2025) y Esquinçar superfícies en Sala d’Art Jove (Barcelona, 2023).
En los últimos años ha participado en programas de residencia como el Centro de Arte Piramidón (Barcelona, 2024) y las Residencias Artísticas Celestino Cuevas (Reinosa, 2025), donde su proyecto Entre casi nada y casi algo fue reconocido con el premio a la mejor obra del periodo de residencia. Asimismo, ha recibido diversas becas y apoyos a la creación, entre ellos Art Jove Creació (2023), la Borsa de viatge de la Fundació Ramon Amigó Cuyàs (2024), con la que realizó una estancia en Edimburgo, y las Ayudas a la Creación de la Fundació Felícia Fuster (2025). Ha completado su formación mediante talleres con artistas como David Bestué, Sara de Ubieta o Marc Navarro, y ha participado en el programa Emboscada #12, comisariado por Alberto Peral en EINA (2024). También ha expuesto en la feria SWAB junto a Espai 19 (Barcelona, 2005).
En su práctica se usa de imágenes existentes para rearticularlas desde la pintura, entendiendo la imagen como un elemento potencial, nunca completamente resuelto. A través de operaciones de repetición, fragmentación y cambio de escala, genera desplazamientos de sentido que activan un espacio de ambigüedad y atención. La pintura se concibe como una superficie de pensamiento y un espacio de maniobra con el que atiende a cuestiones relativas al hecho visual, como la mirada, el desplazamiento, la emancipación o el mismo lenguaje pictórico.
Su trabajo plantea un recorrido abierto entre imagen, medio y relato, insistiendo en la pintura como un territorio de tránsito donde citar o “volver a decir” imágenes no busca fijar su sentido cerrado, sino revelar su inestabilidad y su potencia de transformación.